Kort Geding procedure

Inleiding
Een kort geding procedure is een snelle procedure voor een spoedeisende situatie.
Het is belangrijk om goed te bekijken wat wel en niet mogelijk is.

Via een kort geding kan een partij tot het nakomen van gemaakte afspraken worden veroordeeld of kan een voorlopige regeling worden vastgesteld in afwachting van een verzoekschriftprocedure bij de rechtbank. Een definitieve regeling kan alleen worden vastgelegd via een verzoekschriftprocedure.

Hierna volgt een overzicht van een viertal kort geding procedures die, afhankelijk van de omstandigheden in de zaak, kans van slagen hebben.
Voornaamste doel van een kort geding is: controle behouden.

1. Vaststelling voorlopige omgangsregeling en/of informatieplicht.
2. Nakoming omgangsregeling en/of informatieplicht
3. Voorlopige toevertrouwing van de kinderen
4. Gebruik wettelijke achternaam kinderen

Vaststelling voorlopige omgangsregeling en/of informatieplicht.
Indien u wilt dat de rechtbank een definitieve omgangsregeling vastlegt, moet er een verzoekschrift bij de rechtbank worden ingediend. Voordat zo'n verzoekschrift wordt behandeld en tot resultaat kan leiden, verstrijken doorgaans vele maanden. Dan is het nog een paar weken wachten op een (tussen)beschikking, en als er nog een raadsonderzoek wordt gestart dan duurt nog eens negen maanden langer !

Om te voorkomen dat u al die tijd geen omgang heeft is het mogelijk om in een kort geding procedure een voorlopige omgangsregeling te krijgen. In wezen vraagt u aan de kort geding rechter om een voorlopige regeling vast te stellen in afwachting van de resultaten in de verzoekschriftprocedure. Het is dus belangrijk om de verzoekschriftprocedure en de kort geding procedure tegelijkertijd te starten.

De kans op een goed resultaat hangt met name van twee factoren af: hoe recent is er nog omgang geweest en welke concreet haalbare regeling is mogelijk. Indien de omgangsregeling naar aanleiding van het kort geding weer wordt opgestart, heeft dat bovendien een positieve werking naar de verzoekschriftprocedure: daarin hoeft de omgangsregeling niet opnieuw te worden opgestart (dus tijdwinst) en kan de voorlopige regeling in een beschikking worden vastgelegd (of zelfs worden uitgebreid). Het spreekt voor zich dat u in de verzoekschriftprocedure sterker komt te staan. Ook voor het vaststellen van een informatieplicht geldt dat in een kort geding procedure een voorlopige regeling kan worden vastgesteld.

Nakoming omgangsregeling en/of informatieplicht
Op het moment dat een omgangsregeling zonder uw toestemming wordt beperkt of wordt stopgezet is het voeren van een kort geding noodzakelijk: niet alleen om de periode waarin de kinderen geen contact met één van hun ouders hebben zo kort mogelijk te houden, maar ook om de wederpartij te laten zien dat aan de omgangsregeling niet getornd mag worden.

In zo'n kort geding kunt u dus nakoming vorderen van de omgangsregeling die kort daarvoor nog goed verliep. Dat kan een omgangsregeling zijn die is vastgelegd in een beschikking van de rechtbank of is vastgelegd in een convenant. Het kan ook een omgangsregeling zijn die 'mondeling' tussen de ouders is overeengekomen. Zelfs als de omgangsregeling nadien in onderling overleg is gewijzigd kan nakoming van die gewijzigde regeling worden gevorderd.

Ook het niet nakomen van de informatieplicht kan in een kort geding procedure aan de orde worden gesteld.

Voorlopige toevertrouwing van kinderen
Stel dat u kunt aantonen dat de kinderen bij de andere ouder worden verwaarloosd, of dat de andere ouder van plan is (op korte termijn) met de kinderen in het buitenland te gaan wonen. Stel vervolgens dat u op grond daarvan vindt dat de kinderen beter bij u kunnen komen wonen. De gebruikelijke gang van zaken is dan dat u een verzoekschrift bij de rechtbank indient. Afhankelijk van de gezagssituatie is dat een verzoekschrift strekkende tot wijziging van het gezag of een verzoekschrift wijziging officiële verblijfplaats van de minderjarigen.

Met een kort geding procedure kunt u vooruitlopen op zo'n verzoekschriftprocedure. Zoals al eerder is opgemerkt kan het wel even duren voordat de verzoekschriftprocedure wordt behandeld. Dat tijdsverloop kan een probleem zijn als de kinderen worden verwaarloosd of als de andere ouder spoedig naar het buitenland wil. Met andere woorden: u heeft een spoedeisend belang. In een kort geding procedure kunt u verzoeken om de kinderen voorlopig, en per direct, aan u toe te vertrouwen (in afwachting van de verzoekschriftprocedure).

Houdt u rekening met de bewijslast die op u rust u moet aantonen dat er sprake is van een zorgelijke situatie, of dat de andere ouder inderdaad snel naar het buitenland wil gaan verhuizen. In praktijk kan dat nog wel eens moeilijk zijn, zeker als de andere ouder dat ontkent.

Een dreigend vertrek van de andere ouder met de kinderen naar het buitenland vraagt om actie. Naast het verzoek om de voorlopige toevertrouwing van de kinderen kunt u (mocht de rechter dat verzoek afwijzen) verzoeken om de andere ouder te verbieden naar het buitenland te gaan zolang het verzoekschrift nog niet is behandeld. Met andere woorden: eerst het verzoekschrift behandelen, daarna zien we wel verder, maar tot die tijd blijven de kinderen in Nederland. Voor dat argument is de rechtbank meestal wel gevoelig.

Gebruik wettelijke achternaam kinderen
Als een kind de achternaam van de vader heeft, dient het kind in principe ook onder die wettelijke geslachtsnaam aan het maatschappelijk leven deel te nemen. Soms probeert de moeder het kind los te weken van vader en geeft hem alvast haar eigen achternaam.
Tot een leeftijd van 12 jaar kan een vader daar met succes een kort-geding tegen aanspannen.

Conclusie
Door middel van een kort geding procedure kunt u op korte termijn een ontspoorde situatie weer op de rails krijgen, bijvoorbeeld omdat de omgangsregeling weer hersteld wordt. Daarnaast kunt u vooruitlopen op andere procedures, zodat u geen kostbare tijd verliest of voorkomt dat de zaak verder uit de hand loopt. Met kort geding procedures in het omgangsrecht kunt u als het ware controle houden over de situatie. Maar bedenk wel: wie stelt moet bewijzen (of eigenlijk: aannemelijk maken).