Omgangsregeling opzetten
Inleiding
Het omgangsrecht voor ouder en kind is pas in 1995 in de wet vastgelegd.
De plicht om het contact van andere ouder en kind te bevorderen werd in 2009 in de wet opgenomen.
Hoe een omgangsregeling er uit moet zien vertelt de wet niet.
Ouders kunnen de omgangsregeling zelf invullen rekening houdend
met de kinderen. Het beste kun je zo snel mogelijk afspraken
maken en beginnen met de omgangsregeling. Kom je er samen niet
uit dan kun je hulp inschakelen bijv. omgangsbemiddeling of
advocaat.
Voorwaarden goede omgangsregeling
De regeling moet het kind voldoende tijd met zijn of haar ouder
bieden om een natuurlijke huiselijke routine op te bouwen. Korte
bezoekjes aan het park en de bioscoop bieden geen gelegenheid om
een bevredigende relatie op te bouwen. Als het mogelijk en
uitvoerbaar is, moeten logeerpartijen worden gestimuleerd.
Voor het kind is het van belang dat het een eigen plekje heeft
bij iedere ouder en dat het contact plezierig verloopt.
Het kind moet er op kunnen vertrouwen dat afspraken worden
nagekomen. Duidelijkheid en regelmaat is voor iedereen van
belang.
Wat voor omgangsregeling
De meest voorkomende regeling is: een weekend in de veertien
dagen, de helft van de vakanties en de helft van de feestdagen,
en evt. ook een woensdagmiddag in de veertien dagen.
Dit kan per situatie anders zijn. Daarbij is o.a. de leeftijd van
het kind van belang en de mogelijkheden van de ouders.
Er zijn verschillende denkbare regelingen:
- Het kind brengt elk weekend bij de niet-verzorgende ouder door.
- Het kind brengt bij beide ouders een dag van elk weekend door.
- Het kind brengt de weekenden om en om bij een van de ouders door.
- Het kind brengt een weekend per maand bij de niet-verzorgende ouder door.
- Het kind ziet de niet-verzorgende ouder niet volgens een vaste regeling, maar door spontane bezoeken, of door verzoeken om contact van ouder of kind.
Elk weekend
Het kan sommige ouders goed bevallen om het kind de
niet-verzorgende ouder elk weekend te laten bezoeken, maar het
lijkt niet echt in het belang van het kind zelf te zijn. Elk
weekend naar papa, bijvoorbeeld, betekent dat het kind nooit
vrije tijd met mama doorbrengt. Mama heeft de taak hem of haar
naar school te brengen, te helpen bij het huiswerk, hem of haar
op tijd in bed te krijgen, de was te doen enzovoort, maar ze
krijgt nooit de gelegenheid een hele dag met haar kind door te
brengen aan zee misschien of het kind bijvoorbeeld mee te nemen
naar haar ouders.
Het kind kan de situatie onbevredigend vinden, omdat hij of zij
mama in het weekends mist, nooit vrije tijd heeft om alleen in
mama's huis door te brengen en niet met vriendjes kan spelen,
tenzij papa heel dichtbij woont. Maar, zoals dat gaat met alle
relaties: als het werkt, werkt het; als het kind het fijn vindt
om elk weekend bij papa te zijn, is dat duidelijk de beste
oplossing voor een bezoekregeling.
Een dag per weekend
Een dag en een nacht doorbrengen bij de niet-verzorgende ouder en
teruggaan naar de verzorgende ouder voor de andere dag van elk
weekend werkt bij sommige kinderen goed.
Om het andere weekend
Om de week een weekend bij de niet-verzorgende ouder doorbrengen,
is een veelgebruikte oplossing geworden voor bezoekregelingen na
een echtscheiding. Sommige deskundigen zijn er niet zeker van
waarom dit zo is en vragen zich af of deze regeling wel zo goed
is als men denkt. Twaalf dagen bij mama en twee dagen bij papa:
is dat psychologisch gezond voor de kinderen? Is het eerlijk ten
opzichte van beide ouders? Ongelukkige ouders zorgen voor
ongelukkige kinderen, over het algemeen. De regeling is in
zoverre goed dat ze regelmatig is, maar twaalf dagen is misschien
een te lange tijd voor het kind om een gemakkelijke en ontspannen
relatie met de niet-verzorgende ouder te kunnen onderhouden. Het
is zeker te lang voor veel niet-verzorgende ouders. Denk eens aan
een andere goede relatie: zou uzelf een zeer diepe en intieme
relatie kunnen opbouwen met iemand die u slechts om het andere
weekend zag? Zou uzelf een intieme en liefdevolle relatie kunnen
onderhouden met iemand met wie u hebt samengewoond, maar met wie
u nu alleen nog maar om het andere weekend contact hebt? Denkt u
dat de relatie verzwakt zou worden door dit verlies van
contact?
Extra contact
Bezoeken om het andere weekend hebben voor beide ouders hun
voordelen en dat is ongetwijfeld de reden dat deze regeling is
ontstaan en dat ze nog steeds door veel gezinnen wordt toegepast.
Vaak zijn er tijdens de tussenliggende twaalf dagen naast
telefonisch, e-mail of chat-contact nog een of twee korte
bezoekjes (een paar uur misschien). Dit extra contact kan de
relatie met de niet-verzorgende ouder natuurlijker helpen
verlopen. Voor een driejarige zijn twaalf dagen een heel lange
tijd. Op deze jonge leeftijd moet het kind wel het verdriet van
het afscheid doormaken, maar is nog te jong om te begrijpen wat
er bedoeld wordt met 'Tot over twee weken' .
Het jongere kind
Het is bekend dat kinderen onder de vijf jaar kwetsbaarder zijn
dan oudere kinderen na het verlies van een ouder door
echtscheiding. Dat betekent echter beslist niet dat oudere
kinderen niet onder de situatie lijden. Dat doen ze zeker wel.
Een kind van onder de vijf is echter verward en niet in staat de
situatie echt te begrijpen.Voor kleine kinderen zijn korte
verblijven, zonder te blijven slapen, bij hun vader misschien wel
het beste, afhankelijk van hoeveel zorg de vader aan het kind
besteedde toen de ouders nog bij elkaar waren en alleen als de
ouders tot nauwe samenwerking in staat zijn. Korte, geregelde
bezoeken aan de niet-verzorgende ouder zijn voor het jongere kind
wellicht het gunstigst.
